__TOC__ forhandle ()
czasownik przechodni (1.1) negocjować (1.2) handlować, sprzedawać
(1) at forhandle, forhandler, forhandlede, forhandlet
(1.1) Det er i legen, at børnene udvikler empati, lærer at forhandle, indgå kompromisser samt løse konflikter. → To w zabawie dzieci rozwijają empatię, uczą się negocjować, zawierać kompromisy oraz rozwiązywać konflikty.
(1.2) sælge
forhandler , forhandling handle
<
forhandle ()
czasownik przechodni (1.1) negocjować
forhandle ()
czasownik przechodni (1.1) negocjować
forhandla