dupczenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1)
(1.1) A może to był jakiś pieprzony hiszpański kelner, wakacyjny skok w bok, jakbyś była jakąś nastoletnią dziwką, którą wzięło na wakacyjne dupczenie. Dupodajka. Pieprzone angielskie cipy; trochę słońca, sangrii i dadzą każdemuRenée Knight, Sprostowanie, str. 23.
(1.1) bzykanie, bzykanko, dymanko, ruchanie, ruchanko
dupka , dupa , dupsko dupczyć