nabłonek ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu
(1.1)
błona , błoneczka nabłonkowy
afrykanerski: (1.1) epiteelweefsel angielski: (1.1) epithelium baskijski: (1.1) epitelio białoruski: (1.1) эпітэлій , эпітэліяльная тканка bośniacki: (1.1) epitel czeski: (1.1) epitel , epitelová tkáň esperanto: (1.1) epitelio estoński: (1.1) epiteelkude francuski: (1.1) épithélium hiszpański: (1.1) epitelio japoński: (1.1) (jōhi saibō) niemiecki: (1.1) Epithel rosyjski: (1.1) эпителий słowacki: (1.1) epitel słoweński: (1.1) krovno tkivo , vrhnjica , povrhnjica , epitel , epitelij