eden ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) raj na ziemi, miejsce szczęśliwe
(1.1) ,
(1.1) Z tyłu domu Marcin odnalazł osobisty eden.
Eden edeński
< <
baskijski: (1.1) eden esperanto: (1.1) edeno, Edeno hiszpański: (1.1) edén nowogrecki: (1.1) Εδέμ
eden ()
rzeczownik (1.1) jad (1.2) raj
(1.1) pozoi (1.2) paradisu
edendun, edentsu edendu
eden ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) eden (raj)
(1.1)
Eden edenský
eden ()
liczebnik główny, rodzaj męski (1.1) w funkcji orzeczenia jeden (1.2) jeden, 1 (dawna forma podstawowa liczbnika)
(1.1-2) en
ena
< <
(1.1) Forma eden jest używana, gdy słowo nie modyfikuje rzeczownika bezpośrednio, ale stoi w pozycji orzeczenia. W każdym innym przypadku stosuje się formę en