kaleczyć ()
czasownik przechodni niedokonany ( skaleczyć) (1.1) uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym (1.2) robić coś nieudolnie czasownik zwrotny niedokonany kaleczyć się ( skaleczyć się) (2.1) uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie
(1.1) ranić, kiereszować (1.2) niszczyć, psuć (2.1) ranić się
kalectwo , kaleka /
angielski: (1.1) cut; (1.2) murder, butcher; (2.1) cut oneself francuski: (1.1) blesser; (1.2) écorcher; (2.1) se blesser hiszpański: (1.1) herir; (1.2) chapurrar; (2.1) herirse niemiecki: (1.1) verletzen, verstümmeln