matureco ()

rzeczownik (1.1) dojrzałość

(1.1)

(1.1) Iliaj ŝultroj estis larĝaj, la manoj grandaj, la fingroj dikaj, la vizaĝoj eĉ ne tute junulaj, montrantaj per la matureco de la trajtoj kaj la denseco de la barboj la aĝon de pli ol tridek jaroj..Eliza Orzeszkowa – Marta - El la pola tradukis L. Zamenhof – Hachette-Parizo-1910. → Ramiona ich były szerokie, ręce duże, palce grube, twarze niezbyt nawet młodzieńcze, dojrzałością rysów i bujnością zarostu trzydziestkę z górą objawiające.

maturiĝo, maturulo, nematureco maturigi, maturiĝi matura, nematura, tromatura, seksmatura, frumatura

atesto de matureco → świadectwo dojrzałości