teodycea ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;
(1.1)
(1.1) Teodyceę na gruncie chrześcijańskim rozwinął szeroko AugustynStudia Filozoficzne, 1972, str. 150.. (1.1) (…) za antynatalizmem przemawiają te same argumenty, które są stosowane w rozważaniach o teodycei. To nie jest najlepszy ze światówblogfilozoficzny.blox.pl.
<
angielski: (1.1) theodicy baskijski: (1.1) teodizea bułgarski: (1.1) теодицея chorwacki: (1.1) teodiceja czeski: (1.1) teodicea estoński: (1.1) teodiike francuski: (1.1) théodicée hiszpański: (1.1) teodicea japoński: (1.1) (kami yoshi ron) kataloński: (1.1) teodicea niemiecki: (1.1) Theodizee nowogrecki: (1.1) θεοδικία portugalski: (1.1) teodiceia rosyjski: (1.1) теодицея serbski: (1.1) теодицеја słowacki: (1.1) teodícea ukraiński: (1.1) теодицея węgierski: (1.1) teodicea włoski: (1.1) teodicea