absurdalność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność
(1.1)
(1.1) Ubawiła mnie absurdalność tej sytuacji. (1.1) Dzisiaj, kiedy już spokojniej patrzał na to, co było przed rokiem, mógł trzeźwo ocenić całą absurdalność ówczesnego postanowieniaTadeusz Dołęga-Mostowicz, Świat pani Malinowskiej, rozdz. V, Towarzystwo Wydawnicze „RÓJ”, Warszawa 1939..
(1.1) bezsensowność, bezsens, nonsens
(1.1) logiczność, sensowność
absurdyzm , absurd , absurdalizowanie , absurdalizacja absurdalny absurdalnie absurdalizować
angielski: (1.1) absurdity, ridiculousness białoruski: (1.1) абсурднасць bułgarski: (1.1) абсурдност czeski: (1.1) absurdnost duński: (1.1) absurditet esperanto: (1.1) absurdeco estoński: (1.1) mõttetus francuski: (1.1) absurdité interlingua: (1.1) absurditate karpatorusiński: (1.1) абсурдность kotava: (1.1) solovuca niemiecki: (1.1) Absurdität norweski (bokmål): (1.1) absurditet norweski (nynorsk): (1.1) absurditet rosyjski: (1.1) абсурдность słowacki: (1.1) absurdnosť słoweński: (1.1) absurdnost szwedzki: (1.1) absurditet ukraiński: (1.1) абсурдність , нісенітність , безглуздість włoski: (1.1) assurdità