uzębienie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zestaw wszystkich zębów u danego osobnika; (1.2) komplet zębów w określonych narzędziach
(1.1-2)
(1.1) Siekacze, kły i zęby trzonowe uzębienia mlecznego zastępowane są zębami stałymi: siekaczami, kłami i zębami przedtrzonowymi.
(1.1) uzębienie bunodontyczne / difiodontyczne / heterodontyczne / homodontyczne / lofodontyczne / mleczne / monofiodontyczne / polifiodontyczne / sekodontyczne / selenodontyczne / stałe / tekodontowe
(1.1) zęby, ząbki
uzębioność , ząb , ząbek , zębisko , zębatka , zębacz , ząbkowanie , zazębianie , zazębienie ząbkować , zazębiać , zazębić uzębiony, zębaty -zębny
angielski: (1.1) dentition, set of teeth baskijski: (1.1) hortzeria duński: (1.1) dentition interlingua: (1.1) dentatura irlandzki: (1.1) déad łaciński: (1.1) dentatura , dentura ukraiński: (1.1) зу́би węgierski: (1.1) fogazat; (1.2) fogazat włoski: (1.1) dentatura ; (1.2) dentatura