knuć ()
czasownik przechodni niedokonany ( uknuć) (1.1) skrycie planować działania przeciw komu
(1.1)
(1.1) Komuniści potrzebowali pokazowego procesu, który udowodni, że reakcja wciąż zdradziecko knuje i zagraża państwu.
(1.1) knuć intrygi
(1.1) spiskować, knować
(1.1) nie knuć
knucie , uknucie uknuć
angielski: (1.1) conspire, contrive, intrigue, plot, scheme, cook up francuski: (1.1) machiner, tramer hiszpański: (1.1) tramar, maquinar, urdir kaszubski: (1.1) knowac, mąklowac niemiecki: (1.1) aushecken, im Schilde führen nowogrecki: (1.1) απεργάζομαι, βυσσοδομώ, μηχανορραφώ węgierski: (1.1) sző włoski: (1.1) inciuciare, macchinare, ordire, tramare