wentyl ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zawór doprowadzający i odprowadzający powietrze (np. w piłce lub w kole)
(1.1) zawór
wentylek , wentylacja , wentylator , wentylowanie wentylacyjny, wentylowy
wentyl bezpieczeństwa
< Stefan Wiertlewski, Grindowanie na pegach, czyli o zapożyczeniach angielskich w socjalnej odmianie języka, w: Język. Komunikacja. Informacja 1/2006 pod red. P. Nowaka i P. Nowakowskiego, s. 68.
angielski: (1.1) valve bułgarski: (1.1) вентил niemiecki: (1.1) Ventil