posłuchanie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) odebranie dźwięku za pośrednictwem narządu słuchu (1.2) przyjęcie kogoś (zwykle niższego stopniem) w celu wysłuchania jego próśb, życzeń itp. (1.3) wykonanie prośby lub rozkazu
(1)
(1.1) Zanim został wynaleziony gramofon, jedyną możliwością posłuchania muzyki było chodzenie na koncerty. (1.2) Obaj inżynierowie wyjechali nazajutrz na noc do Kairu, gdzie mieli odwiedzić rezydenta angielskiego i być na posłuchaniu u wicekrólaHenryk Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy, rozdz. III..
(1.1) audiencja
posłuch posłuchać
angielski: (1.2) audience