Janikuł ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1)
(1.1)
(1.1) Klasztor św. Onufrego leży za Tybrem, na Janikule nad bramą San Spirito, stary, zbudowany był w XV wieku Józef Ignacy Kraszewski, Kartki z podróży 1858-1864 roku: Kraków, Wiedeń, Triest, Wenecja, Padwa, Medjolan, Genua, Piza, Florencja, Rzym, nakładem Gustawa Sennewalda, Warszawa, 1866.. (1.1) Porsena w pierwszym szturmie odparty, przedsięwzięcie siłą dobycia miasta, na oblężenie odmieniwszy, obsadził żołnierzem Janikuł, całe zaś wojsko nad Tybrem rozciągnąłTytus Liwiusz, Tyta Liwiusza Dzieje rzymskie, tłum. Józef Maksymilian Ossoliński, t. 1, s. 117, Lwów, 1849..
(1.1) wzgórze