ira ()
rzeczownik (1.1) paproć
(1.1) iratze, garo
ira ()
rzeczownik (1.1) drzewo
ira ()
rzeczownik (1.1) siekiera, topór
ira ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew, złość (1.2) furia, wściekłość, szał
(1) iras
(1.1) enojo, rabia, indignación (1.2) furia, violencia
iracundo, irascible iracundia , irascibilidad
ira de enamorados, amores doblados → kto się lubi, ten się czubi
ira ()
rzeczownik (1.1) gniew, złość, irytacja
(1.1) cholera, irritation, furia, furor, phrenesia, rabie, rage
irascer irate
ira ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew, złość
(1.1) ira; ires
(1.1) còlera , ràbia , furor
ira ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew
(1.1) ira, irae
iracundus, irascibilis
ira ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew
ira ()
zaimek dzierżawczy (1.1) jej
ira ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew, złość (1.2) nienawiść, wrogość (1.3) gniew, wściekłość
(1.1-3) ira; ire
(1.2) avere in ira → nienawidzić (1.3) l'ira dell'oceano → gniew oceanu
(1.1) bile, collera, rabbia, stizza (1.2) malevolenza, odio (1.3) furia, violenza
(1.1) calma, mitezza, placidità, tranquillità
iracondia , irascibilità irarsi iroso, irato, iracondo, irascibile irosamente, iratamente, iracondamente, irascibilmente
costare un'ira di Dio → kosztować majątek • fare un'ira di Dio → robić piekło
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Emocje i uczucia