ira ()

rzeczownik (1.1) paproć

(1.1) iratze, garo

ira ()

rzeczownik (1.1) drzewo

ira ()

rzeczownik (1.1) siekiera, topór

ira ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew, złość (1.2) furia, wściekłość, szał

(1) iras

(1.1) enojo, rabia, indignación (1.2) furia, violencia

iracundo, irascible iracundia , irascibilidad

ira de enamorados, amores doblados → kto się lubi, ten się czubi

ira ()

rzeczownik (1.1) gniew, złość, irytacja

(1.1) cholera, irritation, furia, furor, phrenesia, rabie, rage

irascer irate

ira ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew, złość

(1.1) ira; ires

(1.1) còlera , ràbia , furor

ira ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew

(1.1) ira, irae

iracundus, irascibilis

ira ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew

ira ()

zaimek dzierżawczy (1.1) jej

ira ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gniew, złość (1.2) nienawiść, wrogość (1.3) gniew, wściekłość

(1.1-3) ira; ire

(1.2) avere in ira → nienawidzić (1.3) l'ira dell'oceano → gniew oceanu

(1.1) bile, collera, rabbia, stizza (1.2) malevolenza, odio (1.3) furia, violenza

(1.1) calma, mitezza, placidità, tranquillità

iracondia , irascibilità irarsi iroso, irato, iracondo, irascibile irosamente, iratamente, iracondamente, irascibilmente

costare un'ira di Dio → kosztować majątek • fare un'ira di Dio → robić piekło

(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Emocje i uczucia