ρεκόρ ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rekord (1.2) rekord, maksimum, szczyt
(1)
(1.1) παγκόσμιο / πανευρωπαϊκό / ολυμπιακό ρεκόρ → rekord świata / Europy / olimpijski • ρεκόρ στη σφαιροβολία → rekord w pchnięciu kulą • σπάω / ξεπερνώ το ρεκόρ → pobić rekord (1.2) ρεκόρ των τροχαίων ατυχημάτων → rekord wypadków drogowych
(1.2) επίτευγμα
ρέκορντμαν , ρέκορντ γούμαν / ρεκορντγούμαν
σε χρόνο ρεκόρ → w rekordowym czasie