teniĝi ()
czasownik nieprzechodni (1.1) trzymać się (chwytać się kogoś lub czegoś, opierać się na czymś) (1.2) trzymać się, utrzymać się (w przenośni; żyć, trwać, nie upadać, ocaleć, zachować się)
(1.1-2)
(1.1) La timemaj infanoj teniĝas al la patrino kaj mallaŭte demandas: Ĉu li ne estas arestanto, panjo?Muneto Abe – japana historia rakonto el la dekunua jarcento, tłum. K. Takahaŝi, wyd. Uzino 6, Inko 2003. → Lękliwe dzieci trzymają się matki i pytają cicho: Czy on nie jest aresztowany, mamo? (1.1) Sed ŝi havis la nevideblan fadenon, je kiu ŝi povis teniĝiH. C. Andersen, Fabeloj, Część 3, (Ŝtono de la saĝuloj), tłum L. Zamenhof, Esperantista Centra Librejo, Paryż 1932.. → Lecz miała niewidzialną nić, za pomocą której mogła trzymać się. (1.2) Mi preskaŭ ekploris, sed teniĝisAleksandro Sarov, Pizulo kaj simplulo, INKO 2003.. → Prawie zapłakałem, ale trzymałem się. (1.2) Ĉiam kiam ne pluvis, ŝi petis lin, ke li portu ŝin eksteren, ĉar ŝi jam ne povis teniĝi sur propraj piedojHenryk Sienkiewicz, Tra dezerto kaj praarbaro, (Rozdział XXXI), tłum. Mieczysław Sygnarski, GEO 2015.. → Zawsze kiedy deszcz nie padał, prosiła go by wynosił ją na zewnątrz, gdyż już nie mogła utrzymać się na własnych nogach.
(1.1) teniĝi sur la branĉo → trzymać się gałęzi
teniĝo teni, kunteniĝi