solka ()
czasownik przechodni (1.1) ubrudzić, powalać, poplamić (1.2) zbrukać, splamić czasownik zwrotny solka sig (2.1) ubrudzić się, powalać się, poplamić się
(1.1) att solka, solkar, solkade, solkat, solka! ; pres. part. solkande, perf. part. solkad
(1.1) smutsa, fläcka, söla (1.2) smutskasta, nedsvärta, vanhedra
solk, solkande, solkning söla solkig
czasownik frazowy solka ner/solka ned • solka ner sig/solka ned sig
→ (lepki) brud + tworzy czasownik spokrewniony z → powalać (a nie z → słońce)