senbaze ()

przysłówek (1.1) bezpodstawnie, bezzasadnie

(1.1) Cetere, la princo ne senbaze suspektis, ke oni volis lin trompiBolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga II, Rozdział III, wyd. GEO 2015.. → Zresztą książę nie bezpodstawnie podejrzewał, że chciano go oszukać.

(1.1) senbaze akuzi → bezpodstawnie oskarżać • senbaze kondamnita → bezpodstawnie skazany

(1.1) senfundamente

senbaza