eksterordinara ()
przymiotnik (1.1) nadzwyczajny, niezwykły, niebywały, wyjątkowy (wybijający się ponad przeciętność lub zdarzający się niezwykle rzadko) (1.2) nadzwyczajny (ponadprogramowy, pozaseryjny, spowodowany szczególnymi okolicznościami)
(1.1-2)
(1.1) Sed kiam la reĝino ekvidis ŝian eksterordinaran belecon, ŝia koro pleniĝis de kolero kaj malamo kontraŭ la knabinoH. C. Andersen, Fabeloj, Cześć I, (Sovaĝaj cignoj), tłum. L. Zamenhof, wyd. Esperantista Centra Librejo, Paryż 1926.. → Lecz kiedy królowa zobaczyła swoją nadzwyczajną urodę, jej serce napełniło się gniewem i nienawiścią przeciwko dziewczynie. (1.2) Momente ĝi havas 42 ordinarajn, kvar emeritajn kaj tri eksterordinarajn membrojn, inter ili 11 virinojnVěra Barandovská-Frank, Akademioj, lingvoj kaj planlingvoj, UEA Internacia Kongresa Universitato – Florenco 2006.. → Aktualnie ma 42 zwyczajnych, czterech emerytowanych i trzech członków nadzwyczajnych, wśród nich 11 kobiet.
(1.1) eksterordinara inteligenteco → nadzwyczajna inteligencja • eksterordinara kapablo → nadzwyczajna zdolność/umiejętność (1.2) eksterordinaraj cirkonstancoj → nadzwyczajne okoliczności • eksterordinaraj elspezoj → nadzwyczajne wydatki • eksterordinara perdo → nadzwyczajna strata • eksterodinara mesaĝo → nadzwyczajny komunikat
(1.1-2) ordinara
eksterordinare