reteni ()
czasownik (1.1) zatrzymać, zachować (pozostać w posiadaniu czegoś) (1.2) zatrzymać, powstrzymać, utrzymać (nie pozwolić komuś odejść) (1.3) zatrzymać, wstrzymać (spowodować, że ktoś lub coś przestanie się poruszać) (1.4) zatrzymać, wstrzymać (zahamować rozwój lub przebieg czegoś)
(1.1-4)
(1.1) Li retenis la restajn monerojn kaj reŝovis ilin en sian poŝonLaŭ Ŝe, Kamelo Ŝjangzi, tłum. Wang Chongfang, wyd. GEO 2015.. → Zachował pozostałe monety i ponownie wsunął je do swojej kieszeni. (1.2) Ŝi volis foriri, sed Ramzes retenis ŝinBolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga I, Rozdział III, wyd. GEO 2015.. → Chciała odejść, lecz Ramzes zatrzymał ją. (1.3) Sed kiam Ligia denove donis al li refreŝigan trinkaĵon, li retenis momente ŝian manon kaj demandis: – Do ankaŭ vi min pardonisHenryk Sienkiewicz, Quo vadis?, Część I, Rozdział XXV, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO – 2015.? → Lecz gdy Ligia znów dała mu chłodzący napój, zatrzymał na chwilę jej rękę i spytał: Więc także ty mi przebaczyłaś?. (1.4) La araboj retenis la spiron en la brustoj, ĉar neniam en la vivo ili vidis ion similanHenryk Sienkiewicz, Tra dezerto kaj praarbaro, (Rozdział XXI), tłum. Mieczysław Sygnarski, GEO 2015.. → Arabowie wstrzymali oddech w piersiach, gdyż nigdy w życiu nie widzieli czegoś podobnego.
(1.1) reteni proporcion → zachować proporcję • reteni ĉiujn teritoriojn → zachować wszystkie terytoria • reteni siajn idealojn → zachować swoje ideały (1.2) reteni pacienton en hospitalo → zatrzymać pacjenta w szpitalu • reteni la gastojn por pluraj tagoj → zatrzymać gości na wiele dni (1.3) reteni la akvon de rivero → zatrzymać wodę rzeki (1.4) reteni sian koleron → zatrzymać swoją złość
reteno teni, elteni