zuchwalstwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zuchwały czyn (1.2) cecha bycia zuchwałym; nadmierna pewność siebie
(1.1) Zajmował się różnymi procederami, był sutenerem, fałszerzem pieniędzy, wróżbiarzem, magikiem i złodziejem, a zacierał za sobą ślady tak biegle, że policja karać go mogła co najwyżej za zuchwalstwoWładysław Kopaliński, Trzeci kot w worku czyli rozmaitość świata, Warszawa, Krajowa Agencja Wydawnicza, 1982, s. 85.
(1.1) bezwstyd (1.2) arogancja, bezczelność, tupet, zuchwałość
zuchwalec , zuchwałość zuchwały zuchwale
angielski: (1.1) defiance; (1.2) impudence, brashness, hardihood, hardiment, temerity francuski: (1.2) audace niemiecki: (1.1) Dreistigkeit ; (1.2) Unverschämtheit rosyjski: (1.1) наглость , дерзость