uszkadzać ()
czasownik przechodni niedokonany ( uszkodzić) (1.1) psuć coś (1.2) niszczyć tkankę lub narząd
(1.1-2)
(1.1) Nowy format nagłówka w aktach osobowych personelu w sposób niezamierzony uszkadzał i z danymi stomatologicznymi. (1.2) Stwardnienie zanikowe boczne to choroba, która uszkadza neurony motoryczne.
(1.1) psuć, niszczyć (1.2) okaleczać
(1.1) naprawiać (1.2) leczyć, uzdrawiać
szkodnik /
angielski: (1.1) damage, cause damage to , impair; (1.2) hurt, harm, injure duński: (1.1) beskadige esperanto: (1.1) damaĝi, difekti; (1.2) lezi hiszpański: (1.1) dañar, estropear, deteriorar; (1.2) dañar, afectar nowogrecki: (1.1) χαλώ, καταστρέφω; (1.2) βλάπτω szwedzki: (1.1) skada, förstöra