Jutlandczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Jutlandii
(1.1)
(1.1) Nie mam z sąsiadami nic wspólnego. To sami muzułmanie i Jutlandczycy. „Powiedział Jutlandczycy?” – pomyślał Carl. Gość rzuca im takie prowokacje prosto w twarzJussi Adler-Olsen, Pogrzebany, wyd. Sonia Draga, 2018.? (1.1) Znajdując się najbliżej miejsca starcia okręty Jutlandczyków, chociaż w pełni obsadzone załogą, ostentacyjnie nie przyłączyły się do bitwyAndrzej Michałek, Słowianie – Słowianie Zachodni: monarchie wczesnofeudalne, s. 137, Bellona, 2007.. (1.1) Flota duńska składała się z Zelandczyków, Szlezwiczan, Skanów i JutlandczykówMateriały zachodniopomorskie, t. XIII, s. 273, Muzeum Pomorza Zachodniego, Szczecin 1967..
jutland , Jutlandia jutlandzki
angielski: (1.1) Jutlander duński: (1.1) jyde norweski (bokmål): (1.1) jyde norweski (nynorsk): (1.1) jyde rosyjski: (1.1) ютландец szwedzki: (1.1) jyllänning