samarkandczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Samarkandy; osoba z tego miasta
(1.1)
(1.1) Aż wreszcie [Timur - przyp.] wrócił do swej wspaniałej stolicy. Powitały go tłumy samarkandczykówJózef Hen, Nie boję się bezsennych nocy…: z księgi trzeciej, s. 117, Czytelnik, 2001.. (1.1) Jak wynika z przytoczonych fragmentów informatorzy określają siebie, po pierwsze jako mieszkańców miasta w ogóle, po drugie - jako taszkentczyków lub samarkandczykówEwa A. Jagiełło, Polacy w Uzbekistanie: tożsamość odległej diaspory, s. 83, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Oddział w Łodzi, 2006.. (1.1) Prezydent zręcznie wykorzystywał też ciągle funkcjonującą konkurencję między ośrodkami regionalnymi, np. między fergańczykami a samarkandczykami (z tego drugiego wywodzi się Karimow; z tym klanem są też w sojuszu taszkentczycy)Marta Tomaszkiewicz, Karimow nie żyje. W Taszkencie rozpoczęła się brutalna walka o władzę, 2016-09-02, w: Neesweek.pl [dostęp 2019-05-11].
Samarkanda samarkandzki
czeski: (1.1) Samarkanďan rosyjski: (1.1) самаркандец