заблагорассудиться ()
czasownik nieprzechodni, dokonany, zwrotny (1.1) (wydawać. uznać, okazać)-(słusznym, właściwym, pożądanym) (1.2) przyjść do głowy (1.3) to, co (ci, jemu, im, …) się (chce, podoba)
(1.2) Поступайте так, как вам заблагорассудится. → Niech Pan postępuje, jak Pan uważa za słuszne. (→ Niech Pan postępuje według własnego uznania.) (1.2) Он делает всё, что ему заблагорассудится → On robi to, co mu przyjdzie do głowy. (→ On robi to, co mu się podoba.)