gny ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jęczenie, zawodzenie, kwilenie (1.2) hałas, wrzawa, szczęk broni, huk, pomruk burzy, wycie wiatru (1.3) lament, biadolenie, narzekanie czasownik nieprzechodni (2.1) jęczeć, zawodzić, kwilić (2.2) hałasować, robić wrzawę, szczękać (o broni), huczeć, szaleć (o burzy), wyć (o wietrze) (2.3) lamentować, biadolić, użalać się, uskarżać się
(1) ett gny, gnyet, (2) att gny, gnyr, gnydde, gnytt, gny! ; pres. part. gnyende, perf. part. -
(1.1) tjut, gnäll, kvidande (1.2) buller, oväsen, stoj, larm, dån, sorl, brus (1.3) jämmer, gnäll, klagan (2.1) tjuta, gnälla, kvida (2.2) bullra, väsnas, stoja, larma, dåna, vina, brusa (2.3) jämra, gnälla, klaga
gnyende
fraza rzeczownikowa gnäll och gny fraza czasownikowa gnälla och gny