spoletański ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany ze Spoleto, dotyczący Spoleto
(1.1)
(1.1) Przy tym dolina spoletańska – przynajmniej widziana z Asyżu jakby wyłysiała – przynajmniej zatraciła swój wiejski charakterWojciech Ligęza, Wojciech S. Wocław (red.), Etapy Józefa Wittlina, Wydawnictwo UJ, 2014.. (1.1) Kiedy indziej pędzi Franciszek na koniu przez dolinę spoletańską, marząc o rycerskiej sławie. Lecz oto wyłania się zza zakrętu opuchła sylwetka trędowatego. Naturalny wstręt wstrząsnął młodym FranciszkiemJoachim Roman Bar, Jego śladami: kazania o św. Franciszku z Asyżu, s. 30, Akademia Teologii Katolickiej, 1988.. (1.1) Zaprzeczenie wiarogodności transumptów krzyżackich przez Włodkowica wprawiło w niemały kłopot pełnomocnika Zakonu w Rzymie. Poprosił on więc biskupa spoletańskiego, który w 1419 r. wraz z drugim delegatem papieskim wydał wyrok korzystny dla Zakonu, o zaświadczenie wobec kardynałów, że widział na własne oczy oryginały dokumentów przedstawionych w transumptachAndrzej Wojtkowski, Tezy i argumenty polskie w sporach terytorialnych z Krzyżakami, s. 80, PTH, 1968..
Spoleto
francuski: (1.1) spolétain rosyjski: (1.1) сполетский włoski: (1.1) spoletino