Urbino ()
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna (1.1) miejscowość i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche, położona u podnóża Apeninu Umbryjsko-Marchijskiego;
(1.1) , rzadko odmiennie
(1.1) Rafael Santi urodził się w Urbino (środkowe Włochy) i już w wieku dziecięcym mógł korzystać z nauk i wskazówek ojca, malarza, także poetyLudwik Bazylow, Historia powszechna, 1492-1648, Książka i Wiedza, 1991.. (1.1) Urbino jest miastem zamurowanym. Nie ma otwartych przestrzeni. Place przykryto lepiej lub gorzej skleconymi dachami, żeby nie dopuszczać słonecznego światła. Centrum miasta stało się jakby jednym wielkim zamkniętym budynkiemTullio Avoledo, Korzenie niebios, tłum. Piotr Drzymała, wyd. Insignis Media, Kraków, 2013.. (1.1) Baldassare Castiglione : (…) W 1503 wstąpił na służby do margrabiego Francesca Gonzagi, wkrótce jednak opuścił Mantuę i przeniósł się do Urbina na słynący jako ośrodek kultury renesansowej dwór księcia Guidobalda MontefeltroHenryka Młynarska, Mały słownik pisarzy włoskich, s. 52, Wiedza Powszechna, 1969..
urbińczyk urbiński, urbinacki
angielski: (1.1) Urbino francuski: (1.1) Urbino łaciński: (1.1) Urbinum rosyjski: (1.1) Урбино włoski: (1.1) Urbino
Urbino ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Urbino
Urbino ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Urbino
Urbino ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Urbino
urbinate / urbinate