piacencki ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Piacenzą, dotyczący Piacenzy
(1.1)
(1.1) Antypapieża doprowadzono w papieskim ornacie przed zgromadzenie, tam - po ogłoszeniu wyroku - zerwano z niego szaty, posadzono na osła twarzą do ogona i tak, ku uciesze gawiedzi, prowadzono po mieście, po czym umieszczono go w którymś z klasztorów rzymskich. Przybyłej specjalnie tam delegacji z niegdyś mu podległej diecezji piacenckiej oddał zachowane relikwie św. Justyny, które niegdyś dla swojej diecezji uzyskałJerzy Strzelczyk, Otton III, s. 85, Zakład Narodowy Im. Ossolińskich, 2000.. (1.1) Kelner (…) przez dwa miesiące pracuje w knajpie, potem przez dziesięć miesięcy pływa na statkach. (…) Teraz serwuje nam wspaniałą piacencką pizzęOlgierd Jędrzejczyk, Niech Kraków zawsze Kraków znaczy, s. 209, Krajowa Agencja Wydawnicza, 1981.. (1.1) Pracował on w szpitalu piacenckim po dawnemu z największym poświęceniem i już tam dżuma wygasała, gdy sam na nią zapadłks. Władysław Karpiński, Żywot św. Rocha. Wyznawcy tercjarza franciszkańskiego 1295-1327, w: Krzyż, R. 59 (1927), nr 29.. (1.1) Według tegoż dziennika [Perseveranza - przyp.] przyszło do bitwy w Gagliano między huzarami piacenckimi, gwardią narodową i innymi obywatelami, wskutek czego ministerstwo nakazało rozwiązanie tego pułku Gazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego, nr 263, (8 listopada 1860)..
(1.1) piacentyński
Piacenza piacentyński
słoweński: (1.1) piacenški włoski: (1.1) piacentino