sztuka walki ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;
(1.1) ,
(1.1) Sztuki walki mogą składać się z następujących elementów: uderzeń pięścią lub łokciem, kopnięć, chwytów, duszeń, rzutów, dźwigni oraz walki bronią (białą). (1.1) Dziewczyna, jako jedyna z córek Souna trenuje sztuki walki.
(1.1) sport
angielski: (1.1) martial art chiński standardowy: (1.1) 武术 (wǔshù) czeski: (1.1) bojové umění duński: (1.1) kampkunst esperanto: (1.1) luktoarto, lukto, luktosporto, batalarto hiszpański: (1.1) arte marcial / niemiecki: (1.1) Kampfkunst węgierski: (1.1) harcművészet