dionizyjski ()
przymiotnik (1.1) związany z kultem Dionizosa (1.2) w filozofii nietzscheańskiej związany z nurtem tragicznym i symbolicznym w sztuce greckiej (1.3) żywiołowy, dynamiczny, beztroski (1.4) związany z wczesnochrześcijańskim mnichem i pisarzem Dionizym Małym
(1.1)
(1.1) Orfeusz nie uznawał misteriów dionizyjskich, natomiast wielką czcią otaczał Apollina. (1.1) Zachował przy tym kult dionizyjskiego sensualizmu i pełni życia, zderzając go następnie z buddyjską ascezą i radykalnym nihilizmem samotnika żyjącego poza społeczeństwem. (1.2) Unika przepychu, subiektywności, mistycyzmu. Jakby zarzucając nurt dionizyjski na rzecz nurtu apollińskiego. (1.4) Od roku następującego po tej dacie (rok 1 n.e.) zaczął liczyć erę chrześcijańską, od jego imienia zwaną także erą dionizyjską.
(1.1) kult / wątek dionizyjski • maska / orgia dionizyjska • misteria / obrzędy dionizyjskie (1.2) nurt / szał / żywioł dionizyjski (1.4) era dionizyjska
(1.3) bachiczny
(1.2) apolliński
Dionizy , Dionizje , Dionizos dionizyjsko
angielski: (1.1) dionysiac, dionysian baskijski: (1.1) dionisiako; (1.2) dionisiako duński: (1.1) dionysisk; (1.3) dionysisk hiszpański: (1.1) dionisíaco, dionisiaco; (1.2) dionisíaco, dionisiaco; (1.3) dionisíaco, dionisiaco interlingua: (1.1) dionysiac łaciński: (1.1) Dionysiacus nowogrecki: (1.1) διονυσιακός; (1.2) διονυσιακός; (1.3) διονυσιακός słowacki: (1.1) dionýzovský; (1.3) dionýzovský włoski: (1.1) dionisiaco