knorra ()
czasownik nieprzechodni (1.1) zrzędzić, narzekać, biadolić, gderać, kwękać (1.2) burczeć w brzuchu, kruczeć czasownik zwrotny knorra sig (2.1) skręcać się, zwijać się
(1) att knorra, knorrar, knorrade, knorrat, knorra! ; pres. part. knorrande, perf. part. knorrad
(1.1) knorra över något → zrzędzić na coś
(1.2) magen knorrar → kruczy w brzuchu
(1.1) gnälla, knota, klaga, muttra, murra, grumsa, gnöla (1.2) kurra (2.1) kröka sig, rulla ihop sig
knorr, knorrande, knorrning
czasownik frazowy knorra ihop sig • knorra in
(1.1) → zrzędzenie + …tworzy czasownik (1.2) → burczenie + …tworzy czasownik (2.1) → zawijas + …tworzy czasownik
(1.2) (wydawanie dźwięków)