__TOC__ vett ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) (zdrowy) rozsądek, rozum, pomyślunek, roztropność (1.2) umiejętność zachowania się, ogłada, kultura
(1) ett vett, vettet,
(1.1) förstånd, förnuft, sans, omdöme (1.2) hyfs, hyfsning
ovett veta vettig, vettvillig
złożenie rzeczownikowe vettvilling • folkvett, levnadsvett, trafikvett, vanvett fraza rzeczownikowa vett och etikett • vett och sans fraza czasownikowa skrämma från vettet • vara från vettet złożenie przymiotnikowe vettlös, vettskrämd, vettvillig fraza przysłówkowa med vett och vilja
vett ()
wet
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zakład (założenie się)
(1.1) vett; vetta
vetta