root ()
rzeczownik (1.1) korzeń (1.2) roots: (czyjeś) korzenie (1.3) pierwiastek (1.4) w teorii grafów korzeń (1.5) rdzeń (1.6) cebulka włosowa (1.7) podstawa, baza (1.8) użytkownik z prawami administratora (1.9) stosunek seksualny (1.10) partner seksualny czasownik (2.1) zakorzeniać (2.2) zakorzeniać się (2.3) ryć, grzebać w ziemi (2.4) włamać się do systemu uzyskując prawa administratora (2.5) dopingować komuś przymiotnik (3.1) bazowy
(1.1-10) root; roots (2.1-5) root, rooted, rooted, roots, rooting
(1.1) Roots of carrots or parsleys are usual food. → Korzenie marchewki czy pietruszki są zwyczajnym jedzeniem. (1.2) She has Ukrainian roots. → Ona ma ukraińskie korzenie.
(2.5) root for/on
(1.3) square root • cube root (1.9) have a root
(1.3) power
root about, root for, root out rootlet deep-rooted, rootless
zobacz też: Indeks:Angielski - Matematyka