orecchio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ucho (1.2) słuch (1.3) zagięty róg (kartki)
(1.1-3) orecchio; orecchi , orecchie
(1.2) orecchio assoluto → słuch absolutny
(1.1) orecchia (1.2) udito (1.3) orecchia, piega, becca
orecchia , orecchietta , orecchino , orecchione orecchiare orecchiabile, orecchiante, orecchiuto
anche i muri hanno orecchie → ściany mają uszy aprire gli orecchi → nadstawiać uszu essere tutto orecchi → zamieniać się w słuch
(1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Części ciała