śmiertelny () , ,
przymiotnik relacyjny (1.1) taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie) (1.2) taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze (1.3) odnoszący się do śmierci, zapowiadający śmierć, związany z momentem umierania przymiotnik jakościowy (2.1) trudny do zniesienia rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (3.1) człowiek jako istota podlegająca śmierci
(1.1-3) (2.1) (3.1)
(1.1) Wypadek był śmiertelny: zginęły trzy osoby. (1.2) Człowiek jest śmiertelny, ale jego dusza – nie.
(1.1) śmiertelny cios / atak / strzał / wypadek / … • śmiertelna choroba (1.3) śmiertelne drgawki / konwulsje • śmiertelna bladość (2.1) śmiertelny strach • śmiertelna powaga
(1.1) zabójczy, morderczy (1.3) przedśmiertny (2.1) straszny (3.1) śmiertelnik, człowiek
(1.1) bezpieczny (1.2) nieśmiertelny, wieczny (3.1) nieśmiertelny, bóg
(1.1) nieuleczalny
śmierć , śmiertelność , śmiertelnik , śmiertelniczka , uśmiercanie , uśmiercenie uśmiercać , uśmiercić śmiertelniczy śmiertelnie
śmiertelny wróg • śmiertelnie poważny
angielski: (1.1) deadly, lethal; (1.2) mortal arabski: (1.1) مميت (mumiit), قاتل (qātil), قتال (qitāl) baskijski: (1.1) hilgarri; (1.2) hilkor białoruski: (1.1) смяротны; (1.2) смяротны; (1.3) смяротны, смертны; (2.1) смяротны duński: (1.1) dødelig; (1.2) dødelig esperanto: (1.1) morta; (1.2) mortema, morta; (1.3) morta francuski: (1.1) mortel; (1.2) mortel gudźarati: (1.1) જીવલેણ (jīvalēṇa) hiszpański: (1.1) letal, mortal; (1.2) mortal łaciński: (1.1) mortifer; (1.2) mortalis niemiecki: (1.1) tödlich; (1.2) sterblich nowogrecki: (1.1) θανάσιμος, θανατηφόρος; (1.2) θνητός ormiański: (1.1) մահկանացու (mahkanacʿu) pali: (1.1) macca rosyjski: (1.1) смертельный; (1.2) смертный sanskryt: (1.2) नार (nāra), मर्त्य (martya) szwedzki: (1.1) dödlig ukraiński: (1.1) смертельний; (1.2) смертний węgierski: (1.1) halálos; (1.2) halandó