__TOC__ kanel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny lub nijaki (1.1) cynamon
(1.1) en/et kanel, kanelen/kanelet,
(1.1) Kog kyllingen med urter og en stang kanel. → Ugotuj kurczaka z ziołami i jedną laską cynamonu.
(1.1) en stang kanel → laska cynamonu
(1.1) krydderi
(1.1) få kanel
kanel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cynamon
(1.1) en kanel, kanelen
kanel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) cynamon
(1.1) en kanel, kanelen;
fraza przymiotnikowa på kanelen