hebes ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osobnik tępy, nierozgarnięty, niepojętny, głupiKrystyna Holly, Anna Żółtak, Słownik wyrazów zapomnianych, czyli słownictwo naszych lektur, Warszawa 2001, s. 130.M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Warszawa 1916, t. 1, s. 413.
(1.1)
(1.1) Z tym hebesem nie pomoże, trzeba zrobić to inaczej.Aleksander Fredro, Zemsta.
(1.1) głupek, tępak, zakuty łeb, zakuta pała
→ tępy, głupkowaty