bednarczyk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczeń (terminator) u bednarza; czeladnik bednarski (1.2) syn bednarza
(1.1) Hanka zakochała się w przystojnym bednarczyku. (1.2) Najstarszy bednarczyk ciągle gada o studiowaniu na uniwersytecie.
bednarz , bednarstwo , bednarzowa , bednarnia , bednarka bednarski
; kowalczyk, piekarczyk, młynarczyk, szewczyk
angielski: (1.1) cooper's apprentice; (1.2) cooper's son niemiecki: (1.1) Böttcherlehrling (1.2) Böttchersohn