poetry ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) poezja (1.2) coś o dużym ładunku emocjonalnym, coś pięknego lub doskonałej jakości
(1) poetry;
(1.1) Judith used to write poetry when she was young. → Judyta zwykła pisywać poezję (wiersze), gdy była młoda. (1.2) Nicholas says that Laura's smiling face is pure poetry. → Mikołaj mówi, że uśmiechnięta twarz Laury to czysta poezja (szczyt piękna).
(1.1) write/teach/read/study poetry, a piece of poetry, a poetry book, the poetry of somebody (1.2) pure/sheer/true poetry
(1.1) poesy
(1.1) prose
poet, poetess, poem, poesy, poetics, poetaster, poetastery poetic, poetical poeticise, poetize poetically