pop ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) kapłan Cerkwi prawosławnej lub greckokatolickiej; (1.2) ksiądz (1.3) w średniowieczu: ksiądz katolicki (1.4) wyższy oficer lub generał LWP w polskim mundurze, noszący się na wzór rosyjskiOlgierda Budrewicza Słownik warszawski. Historia, ludzie, fakty, kultura, legendy, obyczaje, Wydawnictwo Bosz, 2011, s. 255. rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) odmiana muzyki rozrywkowej, rytmiczna i melodyjna, wykorzystująca zwykle instrumenty elektroniczne (2.2) kultura masowa, popularna (2.3) klej szewski przymiotnik relacyjny (3.1) dotyczący muzyki pop (2.1)
(1.1-3) (2.1-2) , (3.1)
(1.1) Jest on popem w miejscowej cerkwi. (1.2) Pop, klecha, przyczajmy się i schowajmy rogi.A. Mickiewicz (1.3) Pop ochrzcił w sobotę Emilkę. (2.1) W wolnych chwilach słucham popu. (3.1) To radio nie jest pop. Nie chcę go słuchać.
(2.1) słuchać popu • gwiazda / gwiazdor popu • polski pop • pop-music • pop-song • K-pop (2.2) pop-art
(1.1) batiuszka, paroch (greckokatolicki) (1.2) klecha, katabas
(1.1) kapłan
(1.1-3) popadia , popowic , popadianka , popówka , Popadia popi, popowy, popowski (2.1-2, 3.1) popularność popowy, popularny
lepiej być dobrym chłopem niż złym popem
(1.1-2) < < < Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 30
(1.4) dawniej regionalizm typowy dla gwary warszawskiej
angielski: (1.1) orthodox priest; (2.1) pop arabski: (2.1) بوب baskijski: (1.1) pope; (2.1) pop bułgarski: (1.1) поп francuski: (2.1) pop hiszpański: (1.1) pope jidysz: (1.1) פּאָפּ (pop) niemiecki: (2.1) Pop rosyjski: (1.1) поп ; (2.1) поп , попса rumuński: (1.1) popă słowacki: (1.1) pop turecki: (1.1) papaz ukraiński: (1.1) піп węgierski: (2.1) pop
pop ()
rzeczownik (1.1) lalka
pop ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) pop (1.2) pop-art (1.3) napój gazowany rzeczownik policzalny (2.1) huk, strzał (2.2) wystrzał (korka) (2.3) tata (2.4) porcja (2.5) pop przymiotnik (3.1) popowy czasownik nieprzechodni (4.1) strzelać (4.2) pękać z hukiem (4.3) wpadać, odwiedzać (4.4) wyskakiwać, pojawiać się czasownik przechodni (5.1) wtykać (5.2) rozbić z hukiem (balon) wykrzyknik (6.1) dźwięk pękającego balonu
(1) pop; (2) pop; pops (3) (4) pop, popped, popped, pops, popping (5) pop, popped, popped, pops, popping (6)
(1.1) The famous pop star was blackmailed by one of her fans. → Znana gwiazda pop była szantażowana przez jednego ze swoich fanów. (2.4) They cost 50 pence a pop. → Kosztują 50 pensów za porcję. (5.2) The boy with the pin popped the balloon. → Chłopiec ze szpilką rozbił balon.
(1.1) pop music (1.2) pop art
(1.1) pop music, popular music (1.3) soda pop, soft drink (2.3) dad, daddy
popper, popcorn, pops pop in, pop on, pop off, pop out, pop up
pop a cap in someone's ass • pop one's clogs
(2.3)
pop ()
rzeczownik (1.1) pop
pop ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pop
(1.1)
pop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ośmiornica (1.2) pop
(1.1) pop; pops
(1.1) polp
(1.1) (1.2)
pop ()
rzeczownik (1.1) nagroda
pop ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bobas, dzidziuś, dzieciątko, (małe) dziecko
pop ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) pop
pop ()
rzeczownik (1.1) pop
(1.1) popzene