grin ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) Słownik POLSKO-ŚLĄSKI wino, pik
(1.1)
(1.1) W skacie griny są drugim najstarszym kolorem.
(1.1) wino, pik
(1.1) → zielony
(1.1) zobacz też: krojc • herc • szel
angielski: (1.1) leaves, greens, spades niemiecki: (1.1) Grün , Grass , Pik węgierski: (1.1) zöld
grin ()
, ,
czasownik (1.1) szeroko się uśmiechać, wyszczerzać się rzeczownik policzalny (2.1) szeroki uśmiech
(1) grin, grinned, grinned, grins, grinning (2) grin; grins
(2.1) He fixed me with a sickly grin, and said, “I told you it wouldn't work!” → Gapił się na mnie z chorym uśmiechem, i powiedział „Mówiłem, że to nie zadziała!”
grinned like a Cheshire cat
grin ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kwaśna, skrzywiona mina (1.2) płacz, beczenie, pojękiwanie (1.3) śmiech od ucha do ucha, szczerzenie zębów, głupkowaty śmiech; szyderczy śmiech
(1) ett grin, grinet; grin, grinen
(1.1) grimas, sur min, ful min (1.2) gråt, tjut, gnäll (1.3) gapskratt, flin, flabb
grina grinig
złożenie rzeczownikowe grinolle • fångrin, hångrin
grin ()
przymiotnik (1.1) zielony
grin ()
grīn
przymiotnik (1.1) zielony
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Kolory