kałamarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu; (1.2) w maszynie drukarskiej: zbiornik na farbę
(1.1-2)
(1.1) Co rano woźny szkolny napełniał naczynia atramentem. Ławki z otworami na kałamarze stały w polskich szkołach do końca lat sześćdziesiątych XX wiekuMałgorzata Szubert, Leksykon rzeczy minionych i przemijających, Muza, Warszawa 2004, ISBN 83-7319-486-X, s. 100..
(1.1) maczać pióro w kałamarzu
kałamarnica
→ służący do przechowywania piór do pisania
angielski: (1.1) inkwell, inkstand, inkpot arabski: (1.1) محبرة, دواة azerski: (1.1) mürəkkəbqabı baskijski: (1.1) tintontzi białoruski: (1.1) чарніліца (čarnilica) bułgarski: (1.1) мастилница (mastilnitsa) chorwacki: (1.1) mastionica czeski: (1.1) kalamář duński: (1.1) blækhus esperanto: (1.1) inkujo estoński: (1.1) tindipott fiński: (1.1) mustepullo francuski: (1.1) encrier galicyjski: (1.1) tinteiro hiszpański: (1.1) tintero kaszubski: (1.1) tintownik kazachski: (1.1) сиясауыт korsykański: (1.1) calamaghju litewski: (1.1) rašalinė łotewski: (1.1) tintnīca niemiecki: (1.1) Tintenfass nowogrecki: (1.1) καλαμάρι , μελανοδοχείο portugalski: (1.1) tinteiro rosyjski: (1.1) черни́льница słowacki: (1.1) kalamár szwedzki: (1.1) bläckhorn węgierski: (1.1) tintatartó wietnamski: (1.1) lọ mực wilamowski: (1.1) kaelaemorz , kȧłȧmož , inkojsfaosła, kałamoż włoski: (1.1) calamaio