substancja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową) (1.2) byt samoistny
(1)
(1.1) Tych substancji nie wolno ze sobą mieszać!
(1.1) substancja czynna • substancja aktywna
(1.1) materiał
substancjalność substancjalny
→ istota
angielski: (1.1) substance baskijski: (1.1) gai, substantzia; (1.2) substantzia białoruski: (1.1) рэчыва ; (1.2) субстанцыя bułgarski: (1.1) вещество chorwacki: (1.1) tvar duński: (1.1) substans esperanto: (1.1) substanco; (1.2) substanco francuski: (1.1) substance hiszpański: (1.1) sustancia karpatorusiński: (1.1) штоф kataloński: (1.1) substància łaciński: (1.1) substantia niderlandzki: (1.1) substantie , stof niemiecki: (1.1) Substanz norweski (bokmål): (1.1) substans nowogrecki: (1.1) ουσία rosyjski: (1.1) субстанция słoweński: (1.1) substanca ukraiński: (1.1) речовина węgierski: (1.1) anyag; (1.2) szubsztancia włoski: (1.1) sostanza