affright ()
,
czasownik przechodni (1.1) przerażać, przestraszać rzeczownik policzalny lub niepoliczalny (2.1) przerażenie, źródło przerażenia
(1.1) affright, affrighted, affrighted, affrights, affrighting (2.1) affright; affrights
(1.1) Fortunately, as I spoke my native language, Mr. Kirwin alone understood me; but my gestures and bitter cries were sufficient to affright the other witnesses.Mary Shelley, Frankenstein, or the Modern Prometheus, wydanie poprawione, Londyn 1831. → Na szczęście, ponieważ mówiłem w swym ojczystym języku, jedynie pan Kirwin mnie rozumiał; jednak moje gesty i gorzkie okrzyki wystarczały, by przerazić pozostałych świadków.
(1.1) frighten, terrorize, intimidate, scare, horrify (2.1) terror, horror
(1.1) < (2.1) od (1.1)