skląć ()

czasownik przechodni dokonany ( brak) (1.1) bardzo dosadnie kogoś przekląć (1.2) wypowiedzieć przekleństwo czasownik zwrotny dokonany skląć się (2.1) przeklnąć w myślach

(1.1-2) lub (2.1) lub

(1.1) Obiecywali sobie, że sklną go, gdy tylko się pojawi. (2.1) Kacper sklął się w duchu, za idiotyczną odzywkę, ale postanowił spróbować jeszcze razz Internetu. (2.1) – Niech mnie ciemność pochłonie – sklął się pan Bogusławz Internetu.

(1.1) skląć + (2.1) skląć się za +

(2.1) skląć się w duchu / w myślach • skląć się za nieostrożność / za swą głupotę

(1.1) przekląć, zwymyślać (1.2) zakląć

sklęcie kląć , kląć się