długoogonowy ()

przymiotnik relacyjny (1.1) taki, który ma długi ogon

(1.1)

(1.1) Z szafy wyszedł długoogonowy zwierz i podreptał w stronę kuchni.

(1.1) nornik długoogonowy • papużka długoogonowa

(1.1) długoogoniasty

(1.1) krótkoogoniasty, krótkoogonowy

(1.1) używany zwykle w zoologicznych nazwach systematycznych

angielski: (1.1) long-tailed, longtailed czeski: (1.1) dlouhoocasý esperanto: (1.1) longvosta słowacki: (1.1) dlhochvostý ukraiński: (1.1) довгохво́стий