nokautować ()

czasownik przechodni niedokonany ( znokautować) (1.1) uniemożliwiać rywalowi dalszą walkę poprzez zadanie unieszkodliwiającego ciosu

(1.1)

(1.1) W szeregu walk nokautował rywala jednego po drugim.

(1.1) nokautować + • nie nokautować +

nokaut , nokautowanie , znokautowanie znokautować nokautowy

baskijski: (1.1) nokeatu bułgarski: (1.1) нокаутирам hiszpański: (1.1) noquear niemiecki: (1.1) ausknocken nowogrecki: (1.1) βγάζω (κάποιον) νοκ άουτ rosyjski: (1.1) нокаутировать włoski: (1.1) mettere ko, mettere fuori combattimento