азбука ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) alfabet, abecadło (1.2) elementarz (1.3) elementarz, ABC
(1.1) алфавіт (1.2) буквар
азбукоўнік азбучны
Od pierwszych liter głagolicy - dawnego alfabetu słowiańskiego: азъ (az) i буки (buki).
азбука ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) abecadło, alfabet (1.2) abecadło, alfabet (elementarne wiadomości)
(1.1) кирилска / латинска азбука → alfabet cyrylicki / łaciński
азбучник азбучен
азбука ()
azbuka
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) abecadło, alfabet
(1.1) алфавіт
азбука ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) abecadło, alfabet
азбука ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj żeński (1.1) abecadło, alfabet (1.2) elementarz (książka) (1.3) elementarz, ABC
(1.1-3)
(1.1) Азбука Морзе используется в радиосвязи по сей день. → Alfabet Morse'a jest wykorzystywany w łączności radiowej po dziś dzień. (1.2) Один из мальчиков не подготовился к уроку и не спешил доставать азбуку и тетрадку. → Jeden z chłopców nie przygotował się do lekcji i ociągał się z wyjęciem elementarza i zeszytu. (1.3) Применение социальной инженерии, это азбука хакера → Zastosowanie inżynierii społecznej, to ABC hakera.
(1.1) алфавит (1.2) букварь
азбучный
Od pierwszych liter dawnego alfabetu słowiańskiego tzw. глаголицы: азъ (az) i буки (buki).
азбука ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) abecadło, alfabet
(1.1) абетка, алфавіт, альфабет
азбучний