из ()
przyimek (1.1) z (oznaczenie źródła, miejsca, z którego coś pochodzi) (1.2) z (wydzielenie części z całości) (1.3) z (oznaczenie tego, za czego pośrednictwem coś się dzieje, wskazanie przyczyny) (1.4) z (oznaczenie, z czego coś jest zrobione) (1.5) z (wskazanie punktu wyjściowego zmiany, rozwoju) (1.6) z (wskazanie składu)
(1.1) Конечно вся твоя порция воды не должна происходить из крана. → To oczywiste, że cała twoja racja wody nie powinna pochodzić z kranu. (1.3) Он убил из зависти. → On zabił z zazdrości. (1.5) Из костра возник сильный пожар. → Z ogniska powstał duży pożar. (1.6) Карельский язык состоял из трёх диалектов. → Język karelski składał się z trzech dialektów.
(1.1-6) из + (кого? чего?)
(1.1) приехать из деревни → przyjechać ze wsi (1.1) стрельба из орудий → strzelanie z dział (1.2) одно изо всех → jedna rzecz ze wszystkich (1.3) работать из последних сил → pracować ostatkiem sił (1.4) дом из камня → dom z kamienia (1.6) обед из двух блюд → obiad z dwóch dań
Przed niektórymi grupami spółgłoskowymi przybiera formę изо, na przykład: изо рта, изо всех, изо дня в день, изо льна, изо льда.